Nastoletnie szukanie
Mając te naście lat tak naprawdę nie wiemy, czego chcemy w życiu i co nam da szczęście. Wiemy tylko, jacy nie chcemy być, jak bardzo nienawidzimy czegoś. Bardzo często buntujemy się przeciwko rodzicom, wychowawcom, ogólnie ludziom starszym od nas, bo uważamy, że nic o nas nie wiedzą i tak naprawdę nie pamiętają jak to było być młodym. Mamy ich za zgredów prawiących dyrdymały i nakazującym, narzucającym nam zasady, których sami nie przestrzegają, razi nas w ten sposób hipokryzja, która w nich jest i przez nich przemawia. Dlatego musimy uważać, żeby nie narzucać dzieciom zasad, których sami nie przestrzegamy, bo może to jedynie pogorszyć nasze kontakty z nimi. Z drugiej jednak strony wiele buntów młodzieży jest bezsensowna i w momencie, kiedy dorastają sami zdają sobie sprawę z tego, że nie miał on najmniejszego sensu. Jednak do tego czasami musi dojść po wielu latach.